• : Function split() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/sites/all/modules/localizer/localizer.module on line 1301.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/file.inc on line 649.
  • warning: Parameter 2 to views_rss_views_feed_argument() expected to be a reference, value given in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/module.inc on line 406.

Aktualności

Konferencja - terapeutyczne zastosowania produktu leczniczego TFX

02.06.2007 | W dniach 1, 2 czerwca odbyła się w Jeleniej Górze konferencja - "Terapeutyczne zastosowania produktu leczniczego TFX". Na spotkanie przyjechało wielu wybitnych specjalistów z różnych dziedzin nauk medycznych, których połączyła tymoterapia, m.in: prof. dr hab. n. med. Roman Mazur, prof. dr hab. med. Marek Dąbrowski, prof. dr hab. med. Jacek R. Juszczyk, prof. dr hab. Daniela Wiesława Dworniak, dr hab. Anna Stasiak - Barmuta, prof. dr hab. Adam Jankowski.

Ostatnio dodane

Zastosowanie preparatu TFX u dzieci z nerczycą sterydozależną

Katedra i Klinika Nefrologii Pediatrycznej AM, Wrocław

Nerczyca lipidowa, zaliczana do pierwotnych glomerulopatii,jest postacią kłębuszkowego zapalenia nerek występującą najczęściej u dzieci. Obraz histopatologiczny zależy od okresu choroby. Rozpoznawana u dzieci w wieku od 2 do 12 lat ma charakterystyczny obraz kliniczny i jest podatna na leczenie hormonami kory nadnerczy.(3,4)

Wpływ na przebieg postaci remitującej stwardnienia rozsianego

Wstępna ocena preparatu TFX

Katedra i Klinika Neurologii AM im. Ludwika Rydygiera, Bydgoszcz

Stwardnienie rozsiane jest chorobą dotykającą przede wszystkim ludzi młodych, u podłoża której leży wieloogniskowy proces zapalny i demielinizacja włókien nerwowych. Cechą schorzenia są nawracające rzuty lub przewlekle postępujący proces występowania ogniskowego bądź wieloogniskowego deficytu neurologicznego. (1, 2)

Bez względu na postać kliniczną narastający deficyt neurologiczny jest przyczyną niesprawności i inwalidztwa chorych. Zaledwie u 20% chorych przebieg schorzenia jest łagodny. (3) U pozostałych 80% jest ciężki, prowadzący do głębokiego deficytu neurologicznego.

W Stanach Zjednoczonych na stwardnienie rozsiane cierpi ok. 250-350 tys. osób. (4) Polska leży w strefie wysokiego ryzyka zachorowalności; wskaźniki chorobowości wahają się od 39 do 61 na 100 tys. (5)

Do tej pory nie wyjaśniono do końca etiopatogenezy schorzenia. Ma ona zapewne charakter wieloczynnikowy. Dużą rolę odgrywają zaburzenia autoimmunologiczne, genetyczne oraz czynniki środowiskowe. (2, 6-8)

Pierwotny rak płuca

W Akademii Medycznej w Poznaniu przeprowadzono otwartą randomizowaną prospektywną próbę kliniczną w grupie 135 chorych z pierwotnym rakiem płuca. Histologicznie grupa ta składała się z 96 przypadków raka niezróżnicowanego, 37 przypadków raka płaskokoinórkowego i 2 przypadków raka gruczołowego. Losowo wybrano 53 chorych do grupy TFX, podczas gdy 82 chorych tworzyło grupę kontrolną (Żeromski i wsp., 1976).

Dwunastu chorych z grupy TFX i 28 z grupy kontrolnej poddano leczeniu konwencjonalnemu z powodu rozsiewu procesu chorobowego lub współwystępowania innej choroby. W grupie kontrolnej pacjenci ci otrzymywali tylko leczenie objawowe, w grupie TFX - dwa razy w tygodniu zastrzyki z TFX, łącznie przez okres 10 tygodni.

Podawanie TFX spowodowało subiektywną i obiektywną poprawę stanu klinicznego u 10 na 12 chorych. Poprawa ta korelowała z zahamowaniem rozrostu miejscowego tkanki rakowej i przerzutów do węzłów chłonnych śródpiersia i innych organów. U 3 pacjentów zaobserwowano regresję masy guza. 42% chorych z grupy TFX osiągnęło 6-miesięczny czas przeżycia, w porównaniu do 7% z grupy kontrolnej.

Astma oskrzelowa atopowa i nieatopowa

W badaniach przeprowadzonych przez zespół Kliniki Alergologii AM w Bydgoszczy (Romański i wsp., 1987) oceniano w prospektywnych randomizowanych badaniach wpływ podawania TFX na przebieg kliniczny i parametry immunologiczne u 100 chorych z astmą oskrzelową. U 50 chorych występowała zewnątrzpochodna astma atopowa, a u dalszych 50 - wewnątrzpochodna astma nieatopowa, infekcyjna. Obie grupy chorych otrzymywały przez 3 miesiące TFX (25) bądź placebo. Przez pierwsze 4 tygodnie chorzy byli hospitalizowani i otrzymywali w warunkach klinicznych wysokie dawki TFX (30 mg na dobę - 20 mg rano, a 10 mg wieczorem). Następnie przez okres dalszych 8 tygodni TFX podawano w dawce 10 mg dziennie w warunkach ambulatoryjnych.

Wszyscy badani pacjenci poza TFX, w zależności od stanu klinicznego i doraźnych potrzeb, otrzymywali leki rozszerzające oskrzela, wykrztuśne, przeciwhistaminowe, nie wpływające na odczynowość typu komórkowego. Wszyscy chorzy grupy II otrzymywali, w zależności od stanu klinicznego, wyłącznie sympatykomimetyki, preparaty antyhistaminowe lub Intal.

Zastosowanie preparatu TFX w leczeniu choroby oparzeniowej

Katedra i Zakład Biologii i Genetyki Wydz. Farm. ŚIAM, Oddział Leczenia Oparzeń, Szpital Miejski Nr 2, Siemianowice Śląskie, Pracownia Diagnostyki Izotopowej, Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej, Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, Katedra i Zakład Fizjologii Wydziału Farmacji ŚIAM.

Grasica jest centralnym narządem układu immunologicznego, a nabłonkowe komórki jej zrębu produkują wiele aktywnych substancji odpowiedzialnych za procesy limfogenezy i immunogenezy. Substancje te mają budowę polipeptydów, a do lepiej poznanych należą tymozyna, tymopoetyna, tymulina (grasiczy czynnik surowiczy), grasiczy czynnik humoralny, hormon stymulujący limfocyty, homeostatyczny hormon grasiczy, hipokalcemiczny czynnik grasicy, grasiczy czynnik X (TFX). W chwili obecnej preparaty z dojrzałych grasic znalazły zastosowanie w leczeniu wielu chorób spowodowanych niedoborami immunologicznymi o różnej etiologii.1-3